PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : بحث درباره اینترانت ملی



guest
2010-03-26, 17:31
مدتهاست در پی ام ها در فیسبوک و توئیتر در موردش بحث می کنیم....

بهتره اندکی علنی تر بشه تا دوستان بهتر در موردش به جمع بندی برسند...

چه چیزی؟

اینترنت ملی.....


نمی دونم دقت کردید این یه نیم خط خبر عادی چطوری این چند وقته خیلی آروم تو رسانه های انعکاس پیدا کرد؟

------------------------



شبکه ملی اینترنت در ایران راه‌اندازی می‌شود


طراحی اولیه شبکه ملی اینترنت به پایان رسیده و این شبکه امسال برای ارائه خدمات به شهروندان ایران فعالیت خود را آغاز می کند.


به گزارش واحد مرکزی خبر ، وزیر ارتباطاتو فن آوری اطلاعات در سفر به شهرستان خوی ویژگی اصلی این شبکه بومی راافـزایش پهنای خطوط و سرعت اینترنت اعلام کرد و افزود : با راه اندازی اینشبکه ملی زیرساختهای لازم برای ارائه خدمات الکترونیک از طریق خطوط پرسرعتو پر ظرفیت مهیا می شود.


مهندس تقی پور با اشاره به ضریب نفوذمطلوب تلفن ثابت و واگذاری بروز آن در کشور گفت : هم اکنون ضریب نفوذ تلفنثابت درکشور 38 درصد و تلفن همراه 72 درصد است این ضریب ها که تا اواسطبرنامه پنجم توسعه به استانداردهای لازم خواهند رسید.


-------------------------

اما اینترنت ملی چیه؟

عیارت سادش این میشه که تمام سرورهای فضای مجازی به داخل کشور منتقل میشند، و کاربران اینترنت در داخل ایران فقط اجازه ارتباط با سرورهای داخل کشور رو خواهند داشت.... سایتهایی که مدیریت اونها در خارج کشور هست در صورت مطلوب تشخیص داده شدن به طور مداوم روی این سرور ها آپ دیت خواهند شد....

در یک مرحله حاد تر هم این احتمال وجود داره که سرویسهایی سرچهای گوگل،بینگ و...یا میل یا هو، هات میل یا جی میل برای کاربران داخلی غیرقابل استفاده بشه و کاربران داخلی از سرویسهای ای میلل ملی با خارج ارتباط بگیرند...

اما چرا اینترنت ملی؟
می گن برای امنیت .... ولی میشه باور کرد؟ کشوری که حساس ترین ارکانش ازثبت نامهای مهم اقتصادی تا کنکور تا سیستمهای نظام وظیفش بر مبنای نت رشدمی کنن آیا تا به حال به فکر امنیتش نبوده؟ نه این یک رابطه خطی و مستقیم داره با بلاهت اوباش سیاسی اصلاحات بعد از انتخابات.... که نت رو معبر خودشون برای رسیدن به قدرت قرار دادن...

در واقع اینترنت ملی یک نوع *****ینگ جدیده....

در این روش *****ینگ وجود نداره...سایتها ف_*ل_ن*__ر نمیشن که بشه با ف_*ل_ن*__ر شکن بهشون دسترسی داشت... در این روش سایتها به طور کامل از روی سرورها حذف میشن و دیگه هیچ راهی برای دسترسی به اونها نخواهد بود.....

فاز اول این طرح موسوم به IDC از اول فروردین ماه یعنی 5 روز پیش در حال اجراست.... و شامل سایتهای حساس دولتی و بعد ها کل سایتهای فارسی میشه .... و بعد ها هم به سایتهای انگلیسی زبان میرسیم....


این طرح از سال 82 حرفهایی برای اجراش بود اما هزینه بالاش همیشه غیر قابل توجیه بود تا اینکه حوادث بعد از انتخابات اتفاق افتاد... بزرگترین تهدید امنیتی کشور که از نت شروع شده بود و در اون جریان داشت قطعا اینم هزینه رو توجیه پذیر می کرد...

به شخصه به عنوان کسی که حرفش و شغلش تحقیقات علمیه و در این تحقیقات مهمترین رکن موفقیتش دسترسی جامع به تمام اطلاعات قابل انتشار در مورد کیس در حال بررسیشه... وقتی می بینم حتی برخی دامنه های سایت رسمی سازمان ناسا که منبع عظیمی از اطلاعات اکادمیک هستند به راحتی ف_*ل_ن*__ر میشن ....وقتی اصولا می بینم که روندهای اداری اهمیت فلان دیتا بیس علمی...یا لزوم تعامل آزاد با محققین و متفکرین جهان سرش نمیشه... وقتی میبینم درست ترین کارها مون هم تهش یه گندهای خواسته یا ناخواسته ای موجوده....وقتی من به این طرح فکر می کنم یه فاجعه اساسی رو میبینم...


نه برای اینکه یسری آدم علاف و متوهم دیگه نمی تونن به نظام فحش بدن.... برای اینکه جریان سیال فکری...که طبیعتا بخشی از اون ناسزا شنیدنه....یکی از مهمترین رکنهای پیشرفت هر جامعه ایه ... و البته این جریان در پیشرفت علمی از هر چیز موثر تره....

و البته مهمترین دلیل این فاجعه اینه که:

وقتی یک جریان فکری خاص... حالا این جریان موافق من باشه یا مخالف من.... قدرت محض رو در حیطه ای بدست بگیره... در طی زمان به سمت اقتدار گرایی و عبور آرام از کنار نظر مخالف و نارضایتی های با شدت کم پیش خواهد رفت..... این روند انحراف در صورت شروع قطعا عمیق خواهد شد... و اگر اصلاح نشه ... که با قدرت محض بودن و نبود صدای مخالف جدی نخواهد شد... سر انجام بدی خواهد داشت...

این منطق که من خوبم و ایکس و ایگرگ بد هستند.... در صورتی که یک اهرم تکصدایی هم داشته باشه.. دقیقا به همونجایی خواهد رفت که صفویه و قاجاریه رفتند... و گذشته از تمام موانع در راه پیشرفت علمی... اجتماعی و سیاسی کشور .... به انحراف تاسف آوری خواهد انجامید....

شخصا اعتقاد دارم تنها راه تعدیل این انحراف، حتی جلوگیری از اون ..... نقد طبیبانه و از سر دلسوزی اونه ... اینکه بجای حرف زدن از منشور کوروش و آزادی بیان فلان دهکوره دنیا و پارس کردن برای غرب ... به اصالتهامون برگردیم.... و به حبل المتینی اویزون بشیم که منشور آزادی بیانش "یتبعون احسنه ....." هست....

پس از دوستان تقاضای شرکت در بحث و نقد این طرح رو دارم....خصوصا زمینه های انحراف....

منبع: http://j.mp/a2veX5

GraphX
2010-03-27, 13:59
به نظر من اینترنت نباید محدودیت داشته باشه بلکه باید استفاده مفید ازش به فرهنگ در بیاد

guest
2010-03-28, 01:08
شبکه‌جهانی نمی‌تواند محلی شود (http://freekeyboard.net/archives/1906)




به درخواست دوست عزیزی، برای چاپ در روزنامه اعتماد نوشتم و همونجا چاپ شد (:

اینترنت، همانگونه که از نام آن بر می‌آید، شبکه‌ای است از دیگر شبکه‌ها. این ابرشبکه، حاوی تقریبا تمامی شبکه‌های دانشگاهی‌، دولتی، تحقیقاتی، تجاری و شخصی جهان است. اما «اینترنت ملی» چیست؟ اگر در گوگل به دنبال معنای این واژه (چه به انگلیسی و چه به فارسی) بگردید جواب این است: واژه مورد نظر پیدا نشد.
اگر این روزها پیگیر اخبار آی تی در کشور باشید، عبارت «اینترنت ملی» یکی از آن عبارت‌های نامفهومی است که هر روز به گوشتان خواهد خورد و تا به حال هم هیچ مسوولی توضیحی درباره معنا و مفهوم و چیستی آن به هیچ خبرنگاری نداده است. اگر بخواهیم با توجه به مصاحبه‌ها و نظرات مختلف، اینترنت ملی را معنا کنیم، دو مفهوم به ذهن خواهد رسید. مفهوم اول عبارت است از ایجاد یک زیرساخت قوی در سطح کشور برای ارتقاء سرعت و کاهش قیمت پهنای باند و هدایت بهینه اطلاعات. مفهوم دوم متاسفانه چیزی نخواهد بود به جز سیستمی متشکل از یک شبکه داخلی برای محدود کردن دسترسی کاربران شبکه به سایت‌های درون کشور و قطع ارتباط با اینترنت.
مورد اول همان چیزی است که اکثر کشورهای جهان در طول سال‌های اخیر آن را در کشور خود پیاده کرده‌اند. حتی می‌توان گفت که پیدایش اینترنت به مفهوم امروزی، حاصل به هم پیوستن این شبکه‌های وسیع کشوری بوده است. شکی نیست که این شبکه کمک خواهد

اگر «اینترنت ملی» به معنای «شبکه محدود به داخل ایران» باشد،
هر کاری هم که بتوان در آن کرد، نمی‌توان آن
را «شبکه‌ای از شبکه‌ها» یا «اینترنت» نامید.
کرد تا ترافیک داخلی، نیازی به دور زدن در مسیرهای خارج از کشور نداشته باشد، دسترسی به اینترنت همگانی‌تر و ارزان‌تر شود، کیفیت خدمات بالا رود و ایمنی فعالیت‌های کشوری افزایش یابد. این سیستم ترکیبی است از ستون فقرات یا Backbone و «نقاط تبادل کشوری» یا IXP. ستون فقرات عبارت است از یک زیرساخت انتقال اطلاعات در سطح کشور و نقاط تبادل کشوری هم سوییچ‌هایی هستند که داده را به شکل بهینه در کشور جابجا می‌کنند. در بسیاری از کشورها، از ژاپن و فرانسه گرفته تا بوتسوانا و زیمباوه این سوییچ‌ها نصب شده‌ و در حال استفاده شدن هستند. راه اندازی اینگونه سیستم‌ها موضوعی شناخته شده و سرراست است و نه نیازی به اسم‌های ابتکاری مانند «اینترنت ملی» دارد و نه نیازی به بودجه‌های کلان و کارهای کارشناسی چندین ساله.
فرض دوم برای معنا کردن واژه «اینترنت ملی»، شبکه‌ای است محدود در یک کشور که در آن امکان دسترسی به اطلاعات خارج از این شبکه فراهم نیست. در این حالت پهنای باندی در داخل کشور ارائه می‌شود که به پهنای باند جهانی اینترنت متصل نیست و به شکل کامل توسط دولت کنترل شده است. در این شبکه می‌توانید وبلاگ بنویسید، می‌توانید سایت داشته باشید، می‌توانید ایمیل بفرستید و می‌توانید هر کاری که روی «اینترنت» انجام می‌دهید را بکنید؛ مادامی که طرف مقابل شما، سایت مورد نظر شما، خواننده وبلاگ شما و … فقط و فقط در داخل کشور و دارای مجوز استفاده باشد. اگر «اینترنت ملی» به معنای «شبکه محدود به داخل ایران» باشد، هر کاری هم که بتوان در آن کرد، نمی‌توان آن را «شبکه‌ای از شبکه‌ها» یا «اینترنت» نامید.
به این نکته توجه کنید که وب یا به شکل کاملتر «شبکه‌ای به وسعت جهان» ترکیبی است از لینک‌های متقابل سایت‌ها به یکدیگر. اگر شروع به حذف سایت‌ها از این شبکه بکنید، مشغول حذف معنای شبکه از اینترنت هستید. روزهای نخست وب، هنوز سایت‌ها ارتباط چندانی با هم نداشتند و به همین دلیل برای استفاده از اینترنت باید کتابچه‌ای را سفارش می‌دادید که نام، موضوع و آدرس هر سایت در آن نوشته شده بود. این کتابچه، کتابچه زرد اینترنت خوانده می‌شد ولی هیچ وقت فروش چندانی پیدا نکرد چرا که اینترنت واقعا به سمت «شبکه» شدن رفت و همین که وارد بخشی از این تار عنکبوت بزرگ می‌شدید، هر سایت، شما را به سایت بعدی راهنمایی می‌کرد. هنوز هم بزرگترین مزیت وب نسبت به کتاب‌های کاغذی همین پیوندهای بسیار به سایت‌های مختلف است. ایجاد چیزی مثل «اینترنت ملی» یعنی پاره‌کردن این تارعنکبوت بزرگ و پیشنهاد اینکه مردم فقط از یک نخ آویزان باشند.
اگر قرار است ایران به مرحله تولید علم برسد و سهمی در جهان مجازی ایفا کند، باید پیوندهای خود را با جهان گسترش دهد. اگر وب‌سایت‌های فارسی و ایرانی پیوند خود را با جهان قطع کنند، عملا خود را منزوی کرده‌اند. قانون جدید «ساماندهی» وب‌سایت‌های ایرانی که بنا بر آن اگر سایتی به سایت‌های ****** شده لینک دهد، ****** می‌شود عمیقا مخالف روح اینترنت است و مثل همان «اینترنت ملی» حذف کننده ایران از شبکه جهانی است. فرض کنید من مطلبی بنویسم درباره یک فرد مشهور و لینکی بدهم به صفحه MySpace وی. بعد از مدتی دولت تصمیم می‌گیرد MySpace را ***** کند و من که پیش از این به آن سایت لینک‌های زیادی داده‌ام هم ***** می‌شوم. ده نفر هم هستند که به سایت من لینک داده‌اند و ****** می‌شوند. کافی است به هر یک از آن ده نفر هم ده نفر لینک داده باشند تا هزار نفر ***** شوند و در تلاش چهارم یا پنجم «ربات هوشمند»‌ همه اینترنت فارسی، ****** خواهد بود جز آن‌هایی که تا به حال به هیچ کس لینک نداده‌اند و در نتیجه کسی هم آن‌ها را نمی‌شناسد. این سناریو شاید غیرمنطقی به نظر برسد ولی فراموش نکنید که گوگل، سه چهار روز قبل ****** بود. شاید فقط و فقط به این خاطر که به همه صفحات موجود در اینترنت لینک داده بود.
جادی اسعدی


منبع: کی‌بورد آزاد (http://freekeyboard.net/archives/1906)