PDA

توجه ! این یک نسخه آرشیو شده میباشد و در این حالت شما عکسی را مشاهده نمیکنید برای مشاهده کامل متن و عکسها بر روی لینک مقابل کلیک کنید : توهم کسب و کار فناوری اطلاعات در ایران



kapo
2013-11-01, 16:37
چند روز پیش که طبق عادت معمول نوشته های جدید را از فیدلی پیگیری می کردم، متوجه حجم بالای محتوایی شدم که راجع به ایجاد کسب و کار نو و سبک و سیاق های مختلف توسعه کسب و کار تولید میشود. این دست از نوشته ها، که اغلب در بلاگ های خارجی و اخیرن در بلاگ های ایرانی بصورت فله ای نوشته می شوند در بیشتر مواقع کاربرد و تائیری جز برای افزایش ورودی سایت از گوگل ندارند. ولی همین که واژگانی مانند کسب و کار ، استارت آپ و … تبدیل به کلمات پر رقابتی برای موتورهای جستجوگر شده اند و سئوکارهای محترم عزم خود را برای ترکاندن این کلمه ها جزم کرده اند، نشان از کشش بالای جامعه در این زمینه دارد.

5 روش برای رهبر بهتر بودن ، ۱۰ روش برای کسب و کار را فلان طور توسعه دادن، ۲۰ روش برای ایجاد کسب و کار موفق و نوشته هایی از این دست، گاهن نگاهی صرفن سطحی به شروع یک کسب و کار دارند و ممکن است خواننده را توهم زده کنند، همچنین در مواقعی بیشتر بودن تعداد مربیان ایجاد کسب و کار نوپا از تعداد کارآفرینان جوان، این تصور را ایجاد می کنه که نکند به اشتباه قدم در کوره راه گذاشته باشیم.

در یکی از مقاله های مجله الکتریکی قدرتمند Steve Tobak ، Inc نه دلیل برای راه اندازی کسب و کار شخصی (http://www.inc.com/steve-tobak/9-great-reasons-to-start-a-company.html) آورده است. نکته قابل توجه این مقاله این است که برخی از دلایل او برای شروع یک کسب و کار، دقیقن همان دلایلی هستند که نباید در ایران با اتکا به آنها کسب و کاری راه بیاندازیم! ممکن است ما با استناد به همین نوشته ها کسب و کاری شروع کرده باشیم و پس از مدتی با دلسردی آن را کنار بگذاریم. برخی از دلایل او را در ادامه مرور می کنیم.


1- تولید و توسعه محصولی که وجود ندارد یا ناقص است.

آقای توباک عزیز، این دلیل شما شاید آخرین دلیل و بدترین دلیل برای شروع یک کسب و کار شخصی در کشور من باشد. بسیار زیادند کسانی که با این تصور روزهای زیادی را صرف تولید نرم افزار یا سخت افزاری می کنند که جدید است و یا ایرادات محصولات پیشین را برطرف کرده است، ولی هنگام مواجه با بازار پرمافیای فناوری اطلاعات کشورم دلسرد و ناامید به مصاحبه های شغلی باز میگردند. همینطور وقتی سازمانی دولتی یا خصوصی قصد خرید نرم افزار یا سخت افزار خاصی را در کشور من داشته باشد، در بیشتر اوقات به دنبال توسعه آن و یا انتخاب بهترین محصول موجود نمی رود، بلکه مسئول فناوری آن سازمان، محصولی را انتخاب می کند که مطمئن است از انتخاب آن برای سازمان خود، سود خوبی به جیب خواهد زد. در کشور من سرمایه گذاری اصلی برای فروش یک UTM بومی باید خرج خرید تبلت بعنوان هدیه برای مسئولان فناوری اطلاعات سازمان ها شود. ضمنن یک سوال داشتم : تا بحال ثبت نرم افزار یا سخت افزار خود را در وزارت ارشاد یا دیگر سازمان های انفورماتیک تجربه کرده اید؟ داستان جالبی دارد. پیشنهاد کثیف : اگر قصد تولید محصول جدیدی را دارید که وجود ندارد، سراغ شرکت هایی بروید که ارتباط کلفتی با مافیای فناوری اطلاعات کشورمان دارند، ضمنن مراقب قواعد بازی باشید.


http://iranshell.ir/wp-content/uploads/2013/09/ziyayi.jpg (http://iranshell.ir/wp-content/uploads/2013/09/ziyayi.jpg)
کاریکاتور از مسعود ضیایی



2- عضو یک تیم فوق العاده بودن و تجربه موفقیت گروهی

یک تصور فانتزی در ذهن تعداد زیادی از ما وجود دارد و آن تصویری است که از کسب و کارهای نوپای خارجی در ما بوجود آمده. یک شرایط ایده آل که چند برنامه نویس و گرافیست و بازاریاب دور هم جمع می شوند و یک ایده ی بسیار فوق العاده را اجرا می کنند و پولدار می شوند و دوستان فوق العاده ای باقی می مانند و الی ماشالله. ولی کار تیمی نه تنها در ایران، بلکه در همه جای دنیا کار سختی است. یک تیم موفق از افرادی تشکیل می شود که هر یک به تنهایی شخصیتی مستقل باشند (http://www.ted.com/talks/susan_cain_the_power_of_introverts.html) و رهبری خوب تیم را پیش براند. ماحصل تزریق این تصور، گرد هم آمدن افرادی است که یکی از دیگری کمتر بر امر مسلط اند و اولین قدم را برای شروع به کار، ثبت یک شرکت می دانند ( از نمونه های بارز این امر خود من هستم ). شرکت های قارچ گونه فناوری اطلاعات که هر روز به تعداد آنها افزوده می شود ولی هیچ ارزش افزوده ای برای خود و جامعه ندارد. شرکت هایی که اغلب بعد از چند ماه فعالیت فقط یک CEO in فلان جا، برای صاحبانشان باقی می ماند. واژه ای که از قضا عمومن بسیار به آن مفتخریم. پیشنهاد کثیف: بجای کار تیمی، چند MonkeyCoder پیدا کنید و از آنها بخواهید سیستم را بنویسند و تحویلتان بدهند. آن تصاویر فانتزی را هم درجعبه ای بگذارید اتاق پشتی.


3- برای اینکه شهرتی برای خود دست و پا کنید.

کسب شهرت، کار چندان سختی نیست. کافی است، همین الان لباس هایتان را دربیاوید و در میدان اصلی شهر یک مسئول را مورد نقد قرار دهید. ( یا موهایتان را رنگ کنید و تیم والیبالتان را تشویق کنید! ) تضمینی به شما قول میدهم که تبدیل به قهرمان شبکه های خبری می شوید و همه راجع به شما در فیس بوک صحبت می کنند. آقای توباک، شما در دایره لغاتتان واژه ای به نام Infamous دارید، واژه ای که فرهنگستان پارسی ما هم باید فکری برای ساختن معادلش بکند. کسب شهرت به روش صحیح یا همان پرسنال برندینگ، در کشور من کار سختی است. شاید اولین دلیل آن این است که مردمان کشور من هنوز دید صحیحی از فناوری اطلاعات ندارد و آن را چیزی در همان حدود نصب ویندور می دانند. همین باعث میشود افرادی به برندهای معتبر فناوری از دید عموم تبدیل شوند که حضورشان لطمه های جبران ناپذیری را به کسب و کار فناوری اطلاعات کشور وارد می کند.

پیشنهاد کثیف : دو دسته از آدم ها مشهور می شوند. یا اصولی ها یا غیر اصولی ها. اگر اصولی باشد که کثیف نمی شود. احمق باشید.

مطمئنن کسب و کارهای نوپایی که استاندارد کار می کنند، توسعه می یابند و می توانند نقش موثری در رونق اقتصادی جوامع داشته باشند ( وابستگی آمریکا به اپل، IBM، گوگل و … برای هیچکسی پنهان نیست)، در کشور ما هم می توانیم کسب و کارهای نوپایی را بشماریم که به موفقیت های خوبی دست یافته اند ولی مسئله اصلی بررسی و رفع موانع توسعه کسب و کارهای نوپای حوزه فناوری اطلاعات است. موضوعی که بسیار اندک به آن پرداخته ایم.


منبع مطلب (http://iranshell.ir/%D8%AA%D9%88%D9%87%D9%85-%DA%A9%D8%B3%D8%A8-%D9%88-%DA%A9%D8%A7%D8%B1-%D9%81%D9%86%D8%A7%D9%88%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B7%D9%84%D8%A7%D8%B9%D8%A7%D8%AA-%D8%AF%D8%B1-%D8%A7%DB%8C%D8%B1%D8%A7%D9%86/)

soheyl_ir89
2013-11-01, 17:27
نذاریم این طرز فکرها رومون تاثیر بذاره.

xchap.com
2013-11-01, 18:44
خیلی بیش از حد منفی بود!
کسایی که فقیر هستند و در زندگی خود به جایی نرسیدن این حرفارو میزنن به خاطر شغلم با خیلی از کارآفرینها که واقعا از 0 شروع کردن آشنا هستم که زیر 40 سال هم سن دارند ولی واقعا کسب و کار خیلی خوبی دارند مافیا بازی هم نکردن و تو همین ایران ما زندگی می کنند!
ترجیح میدم حرف آدمهایی مثله برایان تریسی ، رابرت کیوساکی و ...(که آدمهای موفقی هستند) رو گوش بدم حتی اگر کاربردی تو ایران نباشند تا حرف آدمهای منفی نگر رو...

Venuz
2013-11-01, 19:31
همه ش در ایران شدنی هست و شده . و مصداق عینی هر کی خواست معرفی کنم نه یکی دو تا .

moj1rayaname
2013-11-01, 19:46
من خیلی قبول ندارم و فکر میکنم نویسنده مطلب از همان چند ماه پیش دنبال معروفیت خودش هست - به عنوان منتقد کثیف

bk89
2013-11-11, 01:17
جالب بود کلن کشور ما همه چیزش با همه جا فرق میکنه (البته یادتون باشه ما در همه حال پیروزیم)

yanliz
2013-11-11, 01:50
با سلام
تا حدی حرف و نوشته های kapo عزیز را قبول دارم. در ایران یکم کار را جلو بردن سخته ولی نشد نداره
دلیل اصلی را از زبان حافظ می گم
" ما را به رندی افسانه کردند -------- پیران جاهل شیخان گمراه"
تا در جامعه پیر جاهل و شیخ گمراه داریم و افسار بعضی از امور بدست آنهاست ایده های ما افسانه است و پیشرفت را سخت و مشکل می کنند
ولی باید مانند حافظ عاشقانه جنگید و جاودانه شد

Postiha
2013-11-11, 15:37
همچیز شندی هست تنها یکم تلاش و برنامه ریزی لازمه اینکه بگین این نمیشه اون نمیشه کلن نمیشه از قدیم گفتن هرچی رو هی بگین سرت میاد !! بگی نمیشه خوب نمیشه !! این چیزایی که نوشتین شما خیلیاشو خودم به چشم دیدم تو ایران شده و نیاز به پولم زیاد نیست فقط یکم تلاش و وقت لازمه همین